Дапамажыце пазваночнiку
На пытаннi, якiя паступiлi ў рэдакцыю, адказваў загадчык нейрахiрургiчнага аддзела Рэспублiканскага навукова-практычнага цэнтра неўралогii i нейрахiрургii, доктар медыцынскiх навук, прафесар Арнольд Фёдаравiч СМЕЯНОВIЧ.
(Пачатак у нумарах за 5 і 6 студзеня.) — Таццяна з Нясвiжа. У мужа, як паказала тамаграфiя, — мiжпазванковая грыжа. Гадоў шэсць ён пакутуе ад яе. Даволi дрэнна сябе адчувае... — Нейрахiрург кансультаваў? — Не. — Вы павiнны трапiць на прыём да нейрахiрурга абласной бальнiцы — Любяшчава Iгара Святаслававiча. Вазьмiце накiраванне на кансультацыю ў неўролага па месцы жыхарства. Вам абавязкова дадуць яго, бо на месцы такога спецыялiста няма. — Лагойск, Надзея Юр’еўна. У пазваночным аддзеле разбураецца адзiн дыск. Цi можна прыпынiць гэты працэс? — Храстковая тканка старэе. Здараецца гэта часта, часам з атрафiяй дыска, з-за чаго чалавек становiцца нiжэй ростам. Спынiць працэс цяжка. У любым выпадку варта прымаць прэпараты, якiя здымаюць болевы сiндром. — Боль найбольш непакоiць у грудным аддзеле, аддае пад лапатку, нават руку цяжка бывае павярнуць. — Якое лячэнне вы прымалi? — Уколы — дыпраскам i iншыя. Дыядынамiка крыху здымае боль — тыднi на два. Масаж рабiлi. — Неабходна паўтараць гэта лячэнне, бо працэс будзе вяртацца, калi нiчога не рабiць. Вам паказаны нагляд у неўрапатолага, якi будзе падбiраць найбольш дзейсныя прэпараты, бо iх увогуле шмат. Разбурэнне храстка ўжо адбылося, i цяпер важна, каб ён не прыцiснуў нерв, iнакш давядзецца рабiць аперацыю. — Камп’ютарная тамаграфiя, якую я рабiла летам, паказала, што адзiн асколак адламаўся. — Нага балiць? — Левая — пастаянна. — Вазьмiце накiраванне да нейрахiрурга ў Бараўляны або ў Рэспублiканскi навукова-практычны цэнтр неўралогii i нейрахiрургii. Пакажыце там здымкi, вам падкажуць, што рабiць далей. — Валожынскi раён. Мяне завуць Станiслава Iванаўна, хачу спытаць пра мужа, у якога — правабаковая грыжа дыска L4, L5, да 8 мм. Цi можна абысцiся без аперацыi? — Колькi часу ён хварэе? — Пяць месяцаў. — Калi боль ёсць, неабходна рабiць аперацыю. Iнакш адбудзецца атрафiя нерва, нага пачне «шлёпаць». — А эфектыўных уколаў няма? — На жаль, няма. — Калiнкавiцкi раён, Марыя Рыгораўна. Скажыце, калi ласка, цi ёсць у нашай рэспублiцы санаторый, дзе можна было б рабiць падводную выцяжку пазваночнiка? Некалi я рабiла такую працэдуру... — А колькi вам гадоў? — Шэсцьдзесят сем. — Вам процiпаказана выцяжка. Пазваночнiк ужо сфармiраваўся, зросся. Калi ёсць праблемы з пазваночнiкам, неабходна атрымаць лячэнне ў неўролага. — Камп’ютарная тамаграфiя паказала, што ў мяне астэахандроз, дыскагенны радыкулiт, змяшчэнне дыска паяснiчна-крыжавога аддзела пазваночнiка. — Болi ў назе ёсць? — Былi вельмi моцныя. Але я рабiла шмат працэдур — i масаж, i гэту выцяжку... Зараз намнога лепей. — У вашым узросце нельга рабiць нiякую выцяжку. Калi болi прайшлi — гэта добра. Iншыя патрэбныя працэдуры рабiце пад наглядам свайго ўрача. — Прывiтанне! Мяне завуць Марыя Аляксандраўна, 51 год. Званю з Навагрудскага раёна. У мяне — астэахандроз, прапiсвалi дыклафенак i яго аналагi, таблеткi i ўколы, ад якiх у мяне балiць пад грудзямi i я адчуваю млосць. — Дык навошта вы iх прымаеце? Болi моцныя? — Абвастрэнне было моцнае. Зараз пазваночнiк будзiць мяне кожную ранiцу, але трываць можна. — Акрамя дыклафенаку, якi, дарэчы, моцна ўздзейнiчае на страўнiк, ёсць iншыя прэпараты. Звярнiцеся да свайго неўролага, каб вам прызначылi iншае лячэнне. — Мiнск, Раiса Фёдараўна. Звыш 30 гадоў пакутую ад дыскагеннага радыкулiту.[ — I нiхто з урачоў не глядзеў? — Я займалася самалячэннем. Было абвастрэнне, зрабiла магнiтна-рэзанансную тама-графiю, якая выявiла змяшчэнне пазванка. Прыняла лячэнне — уколы, таблеткi, фiзiяпрацэдуры, i штосьцi не магу даць рады вось ужо шэсць тыдняў. — Але ж крыху дапамагло? — Крыху — так. — Неабходна параiцца з неў-ролагам цi патрэбна вам кансультацыя нейрахiрурга. Калi патрэбна — бярыце накiраванне ў 5-ю бальнiцу. Калi не патрэбна, пастаянна працягвайце рабiць тое, што прызначае ваш урач. — Гомельская вобласць, горад Лельчыцы. Аляксандр Канстанцiнавiч, 67 гадоў. Я ляжаў нядаўна ў бальнiцы хуткай дапамогi, дзе толькi давалi таблеткi i ставiлi кропельнiцу. Вярнуўся дадому, але палёгкi так i не адчуў. — Калi палёгкi ад лячэння няма, звярнiцеся да свайго неўрапатолага цi тэрапеўта па месцы жыхарства i папрасiце накiраванне ў РНПЦ неўралогii i нейрахiрургii. — З Аршанскага раёна званю. Вiктар Iванавiч, 51 год. З дзяцiнства — скалiёз, хоць я i ў армii служыў, а дыягназ паставiлi толькi ў 1993-м. За апошнiя дзесяць гадоў стан пазваночнiка значна пагоршыўся. Не ведаю, што рабiць... — Дрэнна, што ўрачы прагледзелi ваша захворванне. Зараз жа неабходна звяртацца да артапеда-траўматолага. — Мiкалай Iванавiч з Мiнска, 52 гады. Парайце што рабiць у такой сiтуацыi: гадоў дваццаць таму, калi насiў цяжкiя мяхi, штосьцi «стрэлiла» ў спiне, стала цёмна ў вачах. Паступова адпусцiла, канешне, але з таго часу спiна балiць. Цяпер адчуваю боль, калi рэзка павярнуся. — У нагу не аддае? — Не. — У вас — астэахандроз. Калi б было выпадзенне дыска, быў бы боль у назе. Таму вам трэба лячыцца ў неўролага. — Жлобiн, Уладзiмiр Афа-насьевiч. 75 гадоў. У мяне — астэахандроз паяснiчнага аддзела пазваночнiка. Ранiцай i падчас сну адчуваю боль у паяснiцы. Цi трэба мне спаць на цвёрдым ложку? I яшчэ: з-за глаўкомы я iмкнуся пазбягаць прылiву крывi да вачэй i кладу пад галаву дзве падушкi. Гэта можа адмоўна паўплываць на развiццё астэахандрозу? — Ложак павiнен быць цвёрдым, для чаго пад матрац кладзецца драўляны шчыт. Падушкi не вельмi ўплываюць у дадзеным выпадку на астэахандроз, так што можна спаць i на дзвюх. — Яўгенiя Iванаўна са Стаўбцоўскага раёна. Мне 57 гадоў. Прайшла лячэнне ў Мiнскай абласной клiнiчнай бальнiцы па прычыне астэахандрозу паяснiчна-крыжавога аддзела пазваночнiка, якi выражаны ў L4 i S1 сегментах, двухбаковага коксартрозу 1-й ступенi, дыскагеннага радыкулiту S1 злева з мышачна-танiчным сiндромам, дэгератыўна-дэструктыўных працэсаў у пазваночнiку. Левая нага па-ранейшаму «цягне», болi не праходзяць. Куды звяртацца? — Неабходна знаходзiцца пад наглядам i на пастаянным лячэннi ў неўрапатолага. Вам патрэбна пастаяннае лячэнне. Ужывайце лекавыя прэпараты, хадзiце на масажы, ёсць яшчэ магнiтная i лазарная тэрапiя — мноства спосабаў лячэння. Важна, каб урач падабраў тое, што вам падыходзiць. Калi вы не адчуеце паляпшэння, пракансультуйцеся ў нейрахiрурга Мiнскай абласной бальнiцы — Юрый Аляксандравiч, 49 гадоў, званю з Вiцебскага раёна. У 1995 годзе перанёс аперацыю на пазваночнiку па прычыне мiжпазванковай грыжы, умеранага парэзу стоп. У 2004-м — зноў аперацыя з-за рубцовага сцiскання. Двойчы на год праходжу курс лячэння ў абласной бальнiцы. Але ж ногi i паяснiца баляць. Чым можна дапамагчы i цi ёсць абмежаваннi па фiзiчнай нагрузцы? — Рубцова-спаечны працэс праходзiць досыць неспрыяльна. Вам неабходна працягваць пастаяннае лячэнне, а фiзiчныя нагрузкi, безумоўна, абмежаваць. — Валянцiна Якаўлеўна, 60 гадоў. Вiцебская вобласць. У вiцебскiм дыягнастычным цэнтры выявiлi змяшчэнне 5-га пазванка. Спiна балiць, але не моцна. Балiць калена, якое навобмацак нейкае дэфармаванае. Цi можа быць тут нейкая сувязь i што мне рабiць? — Хутчэй за ўсё, у вас прагрэсiруе астэахандроз, ад якога пакутуе храстковая тканка. Неабходна, каб неўролаг прызначыў процiзапаленчую, нестэроiдную тэрапiю. Прэпараты давядзецца ўжываць пастаянна. Гэта дапаможа зняць боль i крыху нармалiзаваць працэсы. — Алеся, Верхнядзвiнскi раён, Вiцебская вобласць. Май-му мужу 33 гады. Перанёс гэтым летам дзве аперацыi — на пазваночнiку. Па прычыне мiжпазванковай грыжы i спаечнага працэсу. Яму далi трэцюю групу iнвалiднасцi, але ён не можа нават рухацца, не тое што працаваць. Ёсць падазрэнне, што будзе i трэцяя аперацыя. Дапамажыце, калi ласка! Што нам рабiць? — Звярнiцеся ў Рэспублiканскi навукова-практычны цэнтр неўралогii i нейрахiрургii, па адрасе: Мiнск, вулiца Народная, 59. Паспрабуем вам дапамагчы. — Гродзенская вобласць, Леанiд. У якiх выпадках паказана хiрургiчнае ўмяшанне для лячэння хворага пазваночнiка? — Падстаў многа: выпадзенне мiжпазванковых дыскаў, пухлiны спiннога мозгу, некаторыя сасудзiстыя парушэннi. Цяжка назваць усе. Калi ў вас няма падобнага захворвання, то i дзякуй Богу. — Людмiла Мiкалаеўна, мне 37 гадоў, жыву ў горадзе Iвацэвiчы Брэсцкай вобласцi. Дыягназ — вертэбрагенная цэрвiкапгiя, цi астэахандроз С5, С6, перыферычны вестыбулярны сiндром, дэкампенсацыя, вокавая форма мiгрэнi. Дзе можна ўдакладнiць дыягназ, прайсцi лячэнне? — Я рэкамендаваў бы папрасiць накiраванне на кансультацыю да неўролага Рэспублiканскага навукова-практычнага цэнтра неўралогii i нейрахiрургii, што ў Мiнску, па вулiцы Ф. Скарыны, 24.Там ёсць аддзяленнi для дадатковага абследавання. — Нiна Iванаўна са Столiна. Мне 40 гадоў. У дзяцiнстве ставiлi дыягназ — sрinа bifidа. Я нават нiколi не цiкавiлася, што гэта такое... — Расшчапленне дужкi пазванка. — Зараз я моцна кульгаю. Боль iдзе па пярэдняй паверхнi бядра. Пакутую вось ужо гады чатыры. Цяпер нават узяла водпуск, бо не магу хадзiць. Мне кажуць, што гэта радыкулiт, калолi дыклафенак. — А вы абследавалiся? — Не. — Вам неабходна абавязкова зрабiць магнiтна-рэзанансную тамаграфiю пазваночнiка — нiжняга груднога i паяснiчнага аддзелаў. Верагодна, у вас ёсць паталогiя. «Прамую лiнiю» правялi Святлана БАРЫСЕНКА i Вольга ШАЎКО. Чтобы разместить новость на сайте или в блоге скопируйте код:
На вашем ресурсе это будет выглядеть так
На пытаннi, якiя паступiлi ў рэдакцыю, адказваў загадчык нейрахiрургiчнага аддзела Рэспублiканскага навукова-практычнага цэнтра неўралогii i нейрахiру |
|