Маладая бульба не прыядаецца

Источник материала:

На маладой бульбе сёння многiя робяць грошы. I чым раней удасца вырасцiць яе, тым большым будзе прыбытак. На рынку канкурэнцыi яшчэ няма i цану можна ўстанавiць самую высокую. Праўда, праблема тут у тым, што першымi хочуць быць i iншыя гаспадары.

Але ёсць i iстотная перашкода. У нашых прыродных умовах, калi яшчэ ў першай дэкадзе чэрвеня здараюцца замаразкi, з вырошчваннем бульбы ўзнiкаюць пэўныя цяжкасцi. Тым не менш, ужо ў маi маладую бульбу вязуць на сталiчныя рынкi. Бульбу прарошчваюць, глебу ўкрываюць плёнкай, а затым i нацiнне — спандбондам, i вынiк ёсць. Хоць асаблiва не размахнешся. Вялiкiя плантацыi ўкрываць даволi складана, але на 5—10 сотках сабраць ураджай можна. Бiзнэс не такi i вялiкi, але для сямейнага бюджэту падтрымка iстотная.

I ўсё ж справа не толькi ў надвор’i, а ў нашым чалавеку, бо няма ў iм яшчэ дзелавой хваткi.

Два тыднi таму маладая бульба на рынках у Баранавiчах каштавала 2000 рублёў за кiлаграм, а ў гэты ж час у Санкт-Пецярбургу яе можна было купiць у пералiку на нашы грошы за 1000 рублёў. I тут самае цiкавае, што тая бульба ў Расiю прывезена з Iзраiля. Каб гэта былi цытрусавыя, то нiчога дзiўнага ў гэтым не было б, але бульба! У Беларусi для бульбы ў параўнаннi з Iзраiлем умовы проста iдэальныя, а яшчэ трэба тую бульбу з «другога канца свету» давезцi, i тым не менш выгадна. Чаму ж мы не можам «завалiць» Расiю маладой бульбай? I больш таго, аказалася, што гэтую сельгаскультуру ў нас неабходна тэрмiнова аднаўляць. Справа ў тым, што большасць ураджаю бульбы ў краiне збiраецца з прыватных участкаў, а там у кожнага гаспадара свая галава i свой пасадачны матэрыял. Адзiн i той жа гатунак саджаюць з года ў год, i бульба выраджаецца, а закупiць новыя гатункi — грошай шкада. Адсюль i такi сумны вынiк.

Некалi ў нас капаць маладую бульбу не спяшалiся, а чакалi, пакуль яна набярэ вагу i даядалi старую, якой у склепе хапала ў кожнай гаспадынi — хлеба ж магло не быць, а бульба была.

— Чаго пераводзiць маладую, калi старая ёсць, — даводзiлася чуць.

I сёння да бульбы ставяцца трапятлiва — капаць не спяшаюцца, бо чакаюць, каб прыбыла. Ведаю гаспадынь, у якiх ёсць свой спосаб даставаць з зямлi маладую бульбу. Корч падкопваецца i бярэцца адна бульбiна, з наступнага карча яшчэ адна i гэтак пакуль не набярэцца на патэльню. Здавалася б, двайная выгада — бульба працягвае набiраць вагу i ёсць магчымасць яе паесцi. Я праверыў гэты метад ашчаднасцi, i ў мяне нiчога не атрымалася. Падварушаныя карчы бульбы пачалi ўнепрыкметку вянуць, i гаварыць пра нейкую выгаду не выпадае — проста мы такiя беражлiвыя, хоць, бывае, гэтым толькi шкодзiм сабе.

А рынкi маладой бульбай ужо заваленыя. У нядзелю, 9 лiпеня, у Баранавiчах за кiлаграм бульбы прасiлi 500—1500 рублёў. За паўтысячы можна было купiць вельмi дробную, як лясныя арэхi. Усё залежала ад памеру — чым большая, тым i даражэйшая.