10 самых забаўных падаткаў

26.08.2009 10:35 — |

Размер текста:: A; A; A

Источник материала:

Смешна аб сур’ёзным

Вось ужо 315 гадоў мiнула з увядзення у Расii знакамiтага "падатку на бараду": Пётр І загадаў ацэньваць дваранскiя бароды ў 60 рублёў, першарадныя купецкiя — у 100 рублёў, радавыя гандлёвыя — у 60 рублёў i бароды халопаў — у 30. Селянiн у сябе ў вёсцы насiў бараду дарам, але пры ўездзе ў горад, як i пры выездзе, плацiў за яе 1 капейку.

Вашай увазе самыя вядомыя ў гiсторыi чалавецтва забаўныя падаткi.

10-е месца. Яшчэ адно вынаходства Пятра — падатак на лазнi. Паводле ўказа 1704 г., думныя людзi i першарадныя купцы павiнны былi плацiць з хатнiх лазняў па 3 рублi, простыя дваране, купцы i ўсякiя разначынцы — па рублю, сяляне — па 15 капеек. Або плацi — або не мыйся.
Яшчэ адно вынаходства Пятра — падатак на лазнi. Паводле ўказа 1704 г., думныя людзi i першарадныя купцы павiнны былi плацiць з хатнiх лазняў па 3 рублi, простыя дваране, купцы i ўсякiя разначынцы — па рублю, сяляне — па 15 капеек. Або плацi — або не мыйся.
9-е месца. Рымскi iмператар Веспасiян, якi правiў у 70-х гадах нашай эры, увёў падатак на прыбiральнi. Менавiта з таго часу iснуе выраз "Грошы не пахнуць". Калi сын Веспасiяна папракнуў бацьку ў тым, што ён увёў падатак на грамадскiя прыбiральнi, той паднёс да яго носа грошы, якiя паступiлi па гэтым падатку. На жаль, для рымлян — яны не змаглi адмовiць сабе ў задавальненнi карыстацца шыкоўнымi мармуровымi прыбiральнямi, паколькi туды, як i ў знакамiтыя тэрмы, хадзiлi не толькi па прамой патрэбе, але i дзеля сустрэч i гутарак.

Рымскi iмператар Веспасiян, якi правiў у 70-х гадах нашай эры, увёў падатак на прыбiральнi. Менавiта з таго часу iснуе выраз "Грошы не пахнуць". Калi сын Веспасiяна папракнуў бацьку ў тым, што ён увёў падатак на грамадскiя прыбiральнi, той паднёс да яго носа грошы, якiя паступiлi па гэтым падатку. На жаль, для рымлян — яны не змаглi адмовiць сабе ў задавальненнi карыстацца шыкоўнымi мармуровымi прыбiральнямi, паколькi туды, як i ў знакамiтыя тэрмы, хадзiлi не толькi па прамой патрэбе, але i дзеля сустрэч i гутарак.
8-е месца. У Бюртэмбергу ў ХVIII стагоддзi бралi падатак на вераб’ёў. З гаспадара кожнага дома патрабавалi знiшчаць тузiн вераб’ёў, за што ён атрымлiваў 6 крэйцараў. Калi ж хто быў не ў стане ўчыняць гвалт, з яго бралi падатак у памеры 12 крэйцараў. Для таго, каб ухiлiцца ад выплаты гэтага падатку, жыхары куплялi патрэбную колькасць дохлых вераб’ёў у падпольнага гандляра, якi даставаў iх на гарадской звалцы.
У Бюртэмбергу ў ХVIII стагоддзi бралi падатак на вераб’ёў. З гаспадара кожнага дома патрабавалi знiшчаць тузiн вераб’ёў, за што ён атрымлiваў 6 крэйцараў. Калi ж хто быў не ў стане ўчыняць гвалт, з яго бралi падатак у памеры 12 крэйцараў. Для таго, каб ухiлiцца ад выплаты гэтага падатку, жыхары куплялi патрэбную колькасць дохлых вераб’ёў у падпольнага гандляра, якi даставаў iх на гарадской звалцы.
7-е месца. Падатак "на мiр", якi дагэтуль утрымлiваюць у Гвiнейскай Рэспублiцы. Кожны год без вайны там ацэньваюць у 700 бельгiйскiх франкаў.

Падатак "на мiр", якi дагэтуль утрымлiваюць у Гвiнейскай Рэспублiцы. Кожны год без вайны там ацэньваюць у 700 бельгiйскiх франкаў.
6-е месца. Самы вядомы падатак у СССР — гэта падатак на бяздзетнасць. Ён быў уведзены ў 1941 годзе з мэтай мабiлiзацыi дадатковых сродкаў для аказання дапамогi шматдзетным мацi. Гэты падатак не мае аналагаў у гiсторыi i ўтрымлiваўся толькi ў СССР i Манголii.
Самы вядомы падатак у СССР — гэта падатак на бяздзетнасць. Ён быў уведзены ў 1941 годзе з мэтай мабiлiзацыi дадатковых сродкаў для аказання дапамогi шматдзетным мацi. Гэты падатак не мае аналагаў у гiсторыi i ўтрымлiваўся толькi ў СССР i Манголii.
5-е месца. Самы вялiкi падатак — 4000 працэнтаў ад сабекошту! Менавiта такiм падаткам абкладалася брытанцамi ў Iндыi соль.
Самы вялiкi падатак — 4000 працэнтаў ад сабекошту! Менавiта такiм падаткам абкладалася брытанцамi ў Iндыi соль.
4-е месца. У Арменii ў канцы ХХ стагоддзя быў уведзены падатак на пыл. Каб пазбавiцца ад лiшкаў пылу ў дварах, Мiнiстэрства эканомiкi пастанавiла: "Насельнiцтва павiнна аплачваць выдаткi па выдаленнi пылу з разлiку 2 драмы за 1 квадратны метр".
У Арменii ў канцы ХХ стагоддзя быў уведзены падатак на пыл. Каб пазбавiцца ад лiшкаў пылу ў дварах, Мiнiстэрства эканомiкi пастанавiла: "Насельнiцтва павiнна аплачваць выдаткi па выдаленнi пылу з разлiку 2 драмы за 1 квадратны метр".
3-е месца. Падатак на цень. Ён спаганяецца ў Венецыi з 1993 года. Пад падатак патрапiлi навесы i парасоны, якiя належаць крамам i кафэ, цень ад якiх падае на камунальную ўласнасць — зямлю. Дарэчы, яшчэ ў Вiзантыi плацiлi "падатак на паветра", памер якога залежаў ад памеру будынка.

Падатак на цень. Ён спаганяецца ў Венецыi з 1993 года. Пад падатак патрапiлi навесы i парасоны, якiя належаць крамам i кафэ, цень ад якiх падае на камунальную ўласнасць — зямлю. Дарэчы, яшчэ ў Вiзантыi плацiлi "падатак на паветра", памер якога залежаў ад памеру будынка.
2-е месца. Падатак на сэкс. У Бельгii iм абкладаюцца ўладальнiкi вiтрын, у якiх стаяць прастытуткi ў квартале "чырвоных лiхтароў". Падатак прыносiць бюджэту каля 4 мiльёнаў франкаў.
Падатак на сэкс. У Бельгii iм абкладаюцца ўладальнiкi вiтрын, у якiх стаяць прастытуткi ў квартале "чырвоных лiхтароў". Падатак прыносiць бюджэту каля 4 мiльёнаў франкаў.
1-е месца. "Гiпсавы падатак". Яго плацяць у Аўстрыi гарналыжнiкi пры кожным спуску з гары. Атрыманыя сродкi перадаюцца аўстрыйскiм клiнiкам. Паводле статыстыкi ў Аўстрыйскiх Альпах штогод атрымлiваюць траўмы каля 150 тысяч лыжнiкаў, i на iх лячэнне марнуецца прыкладна адзiн мiльярд шылiнгаў у год.
"Гiпсавы падатак". Яго плацяць у Аўстрыi гарналыжнiкi пры кожным спуску з гары. Атрыманыя сродкi перадаюцца аўстрыйскiм клiнiкам. Паводле статыстыкi ў Аўстрыйскiх Альпах штогод атрымлiваюць траўмы каля 150 тысяч лыжнiкаў, i на iх лячэнне марнуецца прыкладна адзiн мiльярд шылiнгаў у год. Скардзiмся хорам
У Германii атрымлiвае ўсё большую папулярнасць новы музычны жанр — "харавы спеў скаржнiкаў". Нямецкiя музыкi аб’ядноўваюцца, каб спяваць аб самых разнастайных праблемах: дрэнным надвор’i, шлюбнай няслушнасцi, агiднай працы камунальных службаў i недальнабачных палiтыках.

Адметная асаблiвасць "хораў скаржнiкаў" складаецца ў тым, што трэба спяваць аб набалелым весела i мажорна. Напрыклад, у Кёльне 140 музыкаў-аматараў выступаюць прама на вулiцах, радасна апяваючы праблемы гарадскога побыту. "Хор скаржнiкаў" стаў настолькi папулярны, што кёльнская фiлармонiя зараз перыядычна запрашае "ныцiкаў" на сваю сцэну, i выступленнi хору праходзяць з аншлагамi. Адзначаецца, што кёльнскi хор — самы шматлiкi ў свеце. Творчасць калектыву пастаянна асвятляецца ў германскiх СМI.

Першы ў мiры "хор скаржнiкаў" з’явiўся ў брытанскiм Бiрмiнгеме ў 2005 годзе. Пазней такiя калектывы з’явiлiся ў Фiнляндыi, Венгрыi, Сiнгапуры, ЗША i Расii. Часопiс Stеrn тлумачыць папулярнасць "жаласнага спеву" так: "Нiчога дзiўнага ў гэтым няма. Немцы, мусiць, больш за ўсiх у свеце любяць паскардзiцца на жыццё".

"Я ж вам казаў..."
Адна з самых смешных эпiтафiя, высечаная на магiльным каменi памерлага шэсць гадоў таму легендарнага брытанскага комiка Спайка Мiлiгана. Як чалавек пакiдае гэты свет з апошнiм выдыхам, сапраўдны гумарыст адыходзiць у свет iншы з апошнiм сваiм жартам.

Мiлiган памёр ад хваробы печанi ў лютым 2002 года, калi яму было ўжо 83 гады. Яго пахавалi ў англiйскiм графстве Усходнi Сасэкс у царкве Св. Томаса, непадалёк ад дома, у якiм ён жыў. Аднак прыхiльнiкi, якiя прыходзiлi на яго дол, на працягу двух гадоў бачылi на ёй толькi кусты i невялiкую статуэтку анёла. I толькi ў 2004 годзе яго сваякам i епархii царквы Св. Томаса атрымалася дамовiцца аб тэксце эпiтафii на магiльным каменi, якую Мiлiган паказаў у сваiм завяшчаннi. Duirt mе lеаt gо rаibh mе brеоitе, напiсана на помнiку на гаэльскай мове — мове шатландскiх кельтаў. Што перакладаецца як "Я ж казаў вам, што хварэю".

Падрыхтаваў Iван Купарвас.