Любячае сэрца Святара. 5 чэрвеня спаўняецца 150 гадоў з дня нараджэння Слугі Божага ксяндза біскупа Зыгмунта Лазінскага, ураджэнца вёскі Барацін. 21.by

Любячае сэрца Святара. 5 чэрвеня спаўняецца 150 гадоў з дня нараджэння Слугі Божага ксяндза біскупа Зыгмунта Лазінскага, ураджэнца вёскі Барацін

05.06.2020 — Разное |  
Размер текста:
A
A
A

Источник материала:

Любячае сэрца Святара. 5 чэрвеня спаўняецца 150 гадоў з дня нараджэння Слугі Божага ксяндза біскупа Зыгмунта Лазінскага, ураджэнца вёскі Барацін

З біяграфій знакамітых людзей, жыццёвы шлях якіх прайшоў праз Карэліччыну, можна сабраць шматтомнае выданне. Адным з іх было наканавана ўславіць наш край вучонасцю, другім – мужнасцю, іншым – творчасцю, а Слузе Божаму ксяндзу біскупу Зыгмунту Лазінскаму – святасцю. І сёлета мы маем адразу некалькі юбілейных дат, звязаных з гэтым выключнай моцы і глыбіні веры чалавекам: 150 гадоў з дня нараджэння, 125 гадоў з пасвячэння ў святары, 95 гадоў з прызначэння біскупам Пінскай дыяцэзіі.

Любячае сэрца Святара. 5 чэрвеня спаўняецца 150 гадоў з дня нараджэння Слугі Божага ксяндза біскупа Зыгмунта Лазінскага, ураджэнца вёскі Барацін

У Бараціне сёння

З маленькай вёскі ў вялікае жыццё

Сёння Барацін – ціхая і ўтульная вёсачка ў Карэліцкім раёне, якая ўдалечыні ад магістраляў раскінулася сярод маляўнічых лясоў і палёў. Аб шляхецкіх часах месца і яго слаўнай гісторыі, што бярэ пачатак аж у 1508 годзе, нагадваюць толькі рэшткі старадаўніх гаспадарчых пабудоў ды вадаёмы, якія некалі ўтваралі цэлую водную сістэму вакол доўгага сядзібнага дома з высокім дахам з мансардай.

Любячае сэрца Святара. 5 чэрвеня спаўняецца 150 гадоў з дня нараджэння Слугі Божага ксяндза біскупа Зыгмунта Лазінскага, ураджэнца вёскі Барацін

У Бараціне даўнейшым

З гэтым карэліцкім кутком жыццё звязала на пэўны час шляхецкую сям’ю Лазінскіх. Праўда, іх гісторыя пачынаецца яшчэ ў 1869 годзе ў касцёле святога Арханёла Міхала ў Навагрудку, дзе Людвіка Марыя Чачот выйшла замуж за Уладзіслава Альберта Любіча-Лазінскага. Але менавіта ў Бараціне, у маёнтку Чачотаў, 5 чэрвеня 1870 года з’явіўся на свет іх першынец – Зыгмунт Канстанцый Антоній. Увогуле, сям’я была дружная і вялікая. Пасля Зыгмунта нарадзіліся яшчэ пяць братоў – Вацлаў, Багдан, Караль ды блізняты Станіслаў і Канстанцый – і сястра Марыя.

Хлопчык узрастаў у любові родных, у духу пабожнасці, у атмасферы творчасці, дзе асабліва віталіся музыка і жывапіс. Бацька быў інжынерам, пісьменнікам, суддзёю гміны чатырох скліканняў, хатнім кампазітарам, адміністратарам нерухомасці, паляўнічым, а маці добра грала на фартэпіяна і хораша спявала, яшчэ смачна гатавала і нават страляла з дубальтоўкі. Але больш за розныя мастацтвы, конныя паездкі, чытанне кніг і дзіцячыя забаўкі, Зыгмусю падабаліся літургічныя абрады. Ужо ў маленстве падчас гульні “Сейм у даўнейшай Польшчы” ён уяўляў сябе біскупам.

Бесклапотныя гады дзяцінства мінулі хутка, пасля пачатковай хатняй адукацыі настаў час грунтоўна спасцігаць навукі. І ў 1880 годзе Зыгмунт распачынае вучобу ў V Дзяржаўнай гарадской гімназіі ў Варшаве з гуманітарным ухілам, дзе адразу праяўляюцца яго выдатныя здольнасці. Хлопчык старанна і добра вучыцца, аддаючы перавагу рэлігіязнаўству, матэматыцы, гісторыі, геаграфіі, польскай, нямецкай і французскай мовам. Пры гэтым у коле аднагодкаў ён вызначаецца моцным характарам, шчырасцю і нецярпеннем да ўсялякай няпраўды.

1881 год для Зыгмунта стае асаблівым: ён разам з братам Вацлавам прыступае да Першай Камуніі, а ад свайго дзядзькі, ксяндза Вітальда Чачота, атрымоўвае абразок з надпісам: «Зыгмунце! Верна захоўвай тое, што паабяцаў Пану Езусу ў дзень Першай святой Камуніі». Падзея настолькі кранае дзіцячае сэрца, што потым усё жыццё штогод Зыгмунт Лазінскі яе адзначае.

Любячае сэрца Святара. 5 чэрвеня спаўняецца 150 гадоў з дня нараджэння Слугі Божага ксяндза біскупа Зыгмунта Лазінскага, ураджэнца вёскі Барацін

А, між тым, лёс складваецца так, што вучобу будучы біскуп працягвае ў Пецярбургу пры духоўнай семінарыі, дзе яго дзядзька і духоўны апякун ксёндз Вітальд Чачот быў выкладчыкам. Чатыры гады, будучы гімназістам, Зыгмунт па сваёй волі жыве раскладам семінарыстаў, шмат часу праводзіць у іх атачэнні. Вучобу скончвае з залатым медалём, бацька раіць пайсці яму ва ўніверсітэт, але юнак абірае Пецярбургскую духоўную семінарыю.

Цырымонія аблучынаў, першы крок у жыцці студэнта-семінарыста на шляху да святарства, адбываецца ў 1889 годзе і якраз прыпадае на 8 верасня – свята Нараджэння Найсвяцейшай Панны Марыі. Зыгмунт удала спалучае вучобу з выданнем штотыднёвіка «Семінарыйны агляд» ды дапамогай сябрам у вучобе. І ўжо праз 2 гады, застаючыся семінарыстам, юнак становіцца студэнтам Пецярбургскай духоўнай акадэміі.

А за год да прыняцця сакрамэнту святарства ён піша: «Пане, я гатовы ісці, куды скажаш. Калі Ты даеш мне выбар — я выбіраю Твой крыж. Але вядзі мяне, Пане, і дай больш адвагі, вучы мяне, як ісці за Тваім крыжам». І 23 чэрвеня 1895 года Зыгмунта пасвячаюць у святары. Наперадзе яго чакае няпросты духоўны шлях, адзначаны шматлікімі выпрабаваннямі. Але Зыгмунт Лазінскі ніколі не здраджвае голасу паклікання. Ён ва ўсялякіх абставінах застаецца мужным і спакойным у цярпеннях, устрыманым і сціплым у жыцці, разважлівым і справядлівым у адносінах з бліжнімі, лагодным і любячым у святарстве.

Любячае сэрца Святара. 5 чэрвеня спаўняецца 150 гадоў з дня нараджэння Слугі Божага ксяндза біскупа Зыгмунта Лазінскага, ураджэнца вёскі Барацін

Ад выкладчыка да заснавальніка семінарый

Пецярбург не адпускае маладога святара. І першыя гады пасля пасвячэння Зыгмунт Лазінскі выкладае тут у духоўных установах Святое Пісанне. Але ён заступаецца за свайго брата ў адным вострым рэлігійным пытанні, за што атрымоўвае паўтары гады зняволення ў Аглонскім дысцыплінарным кляштары ў Латвіі. Пасля выхаду на волю святар накіроўваецца вікарыем у Смаленск, Тулу і Рыгу. Туды родныя прысылаюць яму прадукты і прысмакі, а ён раздае ўсё дзецям і моладзі падчас катэхез. Гэта яшчэ адна вызначальная рыса Зыгмунта Лазінскага – нічога не прагнуць для сябе і дзяліцца апошнім з бліжнім.

Далей душпастырская місія прыводзіць яго на Міншчыну, дзе ён служыць пробашчам. Пасля лёс ізноў звязвае ксяндза з Пецярбургам. Тут ён працягвае выкладанне Святога Пісання, рэдагуе часопіс “Касцёльны веснік”, выязджае на візітацыі да католікаў у Сібір.

Любячае сэрца Святара. 5 чэрвеня спаўняецца 150 гадоў з дня нараджэння Слугі Божага ксяндза біскупа Зыгмунта Лазінскага, ураджэнца вёскі Барацін

У хуткім часе дзеля паглыблення ведаў па Святым Пісанні накіроўваецца на вучобу ў нямецкі Мюнхен, аўстрыйскі Інсбрук, а пасля ў Рым, у Папскі біблейны інстытут. Шмат дае святару падарожжа ў Іерусалім. Даводзіцца яму і каля двух гадоў служыць капеланам у лагеры для інтэрнаваных грамадзян Германіі і Аўстра-Венгрыі.

Настае 1917 год. Папа Бенедыкт XV за высокія дасягненні назначае Зыгмунта Лазінскага біскупам Мінскай дыяцэзіі. Урачыстасці з гэтай нагоды адбываюцца ў 1918 годзе ў Варшаве. У іх бярэ ўдзел Апостальскі Нунцый у Польшчы арцыбіскуп Акіле Рацці – будучы папа Пій ХІ. Новы біскуп дае магчымасць гучаць беларускай мове падчас набажэнстваў у Мінску, а таксама стварае тут духоўную семінарыю. Але праз уціск савецкіх улад яна закрываецца, а семінарысты раз’язджаюцца. Вымушаны хавацца па лясах працягам некалькіх месяцаў і сам Зыгмунт Лазінскі. Гэта моцна падрывае яго здароўе. Але біскуп усё ж вяртаецца ў Мінск, дзе яго арыштоўваюць савецкія ўлады, а пасля адпраўляюць на 11 месяцаў у Маскву ў Бутырскую турму. У зняволенні святар не падае духам і піша рэлігійныя тэксты. Паводле Рыжскай дамовы Зыгмунта Лазінскага вызваляюць. Ён прыбывае ў Польшчу, дзе ў 1921 годзе ад урада атрымлівае ордэн Белага Арла і Крыж Мужных.

1924 год у біяграфіі святара звязаны з Навагрудкам, дзе ён засноўвае духоўную семінарыю. Таксама тут ён асвячае закладны камень пры пабудове памятнага кургана ў гонар Адама Міцкевіча. Але надоўга ў старадаўнім горадзе біскуп не затрымліваецца.

Папа Пій ХІ даручае яму ў 1925 годзе кіраванне новастворанай Пінскай дыяцэзіяй. На гэтай ніве Зыгмунт Лазінскі самааддана служыць і толькі просіць у Бога: “Дазволь мне, Пане, нястомна працаваць і цярпець дзеля Цябе”. Адразу пасля назначэння біскуп стварае ў Пінску семінарыю, дзе вядзе заняткі.

Любячае сэрца Святара. 5 чэрвеня спаўняецца 150 гадоў з дня нараджэння Слугі Божага ксяндза біскупа Зыгмунта Лазінскага, ураджэнца вёскі Барацін

У любові да Бога і бліжняга

Але гэтыя радасныя падзеі ідуць побач са стратамі: у 1920-х гадах паміраюць бацькі святара, што прыносіць яму вялікі боль. І ўсё ж нават у такія цяжкія хвіліны Зыгмунт Лазінскі не дае гору авалодаць сабой, да кожнага ставіцца з бацькоўскім клопатам і ласкай духоўнага айца.

Ён шчодра дзеліцца ведамі, дае моцныя казанні, піша падручнікі, артыкулы і паэтычныя творы. А, дзякуючы “надпрыроднай і пяшчотнай” веры Зыгмунта Лазінскага, на тэрыторыі Беларусі пачынаюць шырока практыкавацца набажэнствы да Найсвяцейшага Сэрца Езуса, да Маці Божай і да мучаніка з Палесся – святога Андрэя Баболі. Больш таго, у знак любові да Багародзіцы намаганнямі біскупа ў Пінскай духоўнай семінарыі ўзводзіцца капліца Імя Найсвяцейшай Панны Марыі.

Спрыяе Зыгмунт Лазінскі і таму, што ў 1929 годзе ў Навагрудак прыязджаюць першыя дзве сястры-назарэтанкі, прадстаўніцы манаскай супольнасці якіх і сёння служаць у гэтым горадзе.

Любячае сэрца Святара. 5 чэрвеня спаўняецца 150 гадоў з дня нараджэння Слугі Божага ксяндза біскупа Зыгмунта Лазінскага, ураджэнца вёскі Барацін

Асобна варта спыніцца на адносінах біскупа з семінарыстамі, для якіх ён стае прыкладам сапраўднага пастыра, надзеленага “святым агнём руплівасці” і “невымоўнай дабрынёю”. Жыве ён сціпла ў будынку семінарыі, шчыра цікавіцца бытам і клопатамі будучых святароў, любіць пагаварыць з імі па душах і пажартаваць, суправаджае іх у вучобе і на шляху рэалізацыі паклікання.

Для ксяндза біскупа важна ўсё, звязанае з семінарыстамі: харчаванне, сон, адзенне. Ён можа аддаць ім уласнае паліто, дапамагчы перанесці рэчы ці падзяліцца сваёй порцыяй у сталоўцы. Не забывае Зыгмунт Лазінскі і тых клерыкаў, якія застаюцца ў семінарыі на канікулах. Разам з імі ён часта адпраўляецца ў паездкі водным шляхам на маторцы з Пінска ў кляштар у Зарэччы. Яшчэ адно яго цудоўнае пачынанне – “Братняя дапамога” для самых бедных семінарыстаў і святароў з небагатых парафій: яны выконваюць даручэнні, за што атрымоўваюць матэрыяльнае ўзнагароджванне.

Любячае сэрца Святара. 5 чэрвеня спаўняецца 150 гадоў з дня нараджэння Слугі Божага ксяндза біскупа Зыгмунта Лазінскага, ураджэнца вёскі Барацін

У тыя часы рэлігійных рознагалоссяў мае ксёндз біскуп і прыгожую мару, каб на родных землях людзі жылі па законах хрысціянскай любові, у еднасці і павазе, незалежна ад нацыянальнасцяў, абрадаў і вызнанняў. Таму ён ставіцца аднолькава прыязна як для католікаў, так і да прадстаўнікоў іншых рэлігій, шмат робіць для экуменічнага працэсу на беларускіх землях, праводзіць 2 унійныя кангрэсы ў Пінску, а з нагоды 400-годдзя з дня смерці вялікага князя літоўскага Вітаўта – пасяджэнне, дзе чытаюцца рэфераты на беларускай, літоўскай, латышскай, нямецкай, польскай і ўкраінскай мовах. Нездарма кожны семінарыст, як лацінскага, так і ўсходняга абрадаў, з’яўляецца для Зыгмунта Лазінскага скарбам, а яго бласлаўлення ў шпіталях чакаюць пацыенты і каталіцкай, і праваслаўнай веры.

Любячае сэрца Святара. 5 чэрвеня спаўняецца 150 гадоў з дня нараджэння Слугі Божага ксяндза біскупа Зыгмунта Лазінскага, ураджэнца вёскі Барацін

І так кожны дзень свайго жыцця Зыгмунт Лазінскі аддае ўсяго сябе Богу і людзям. А між тым гады зняволенняў і ганенняў даюць пра сябе ведаць праз хваробы і аперацыі. Але нават тады ён не губляе прыроднай жыццярадаснасці. Кажа, што ўсё адбываецца па Божай волі, і да апошняй хвіліны жадае быць карысным для іншых: “Я так моцна любіў вас і так прагнуў аддаць за вас жыццё! Я заўсёды прасіў Пана Езуса, каб паслаў мне шмат цярпенняў за вас…” Таму заклікае маліцца не за сябе, а за чысцовыя душы, і абяцае: “Я быў вам усім… прыяцелем шчырым і адданым… тым больш буду ім у жыцці вечным”. Не стае самаахвярнага святара 26 сакавіка 1932 года а 15.30 у Вялікую Суботу, напярэдадні Нядзелі Уваскрасення Пана. Апошнія яго словы належыць да псалма: “З глыбіні я клічу Цябе, Пане”.

Любячае сэрца Святара. 5 чэрвеня спаўняецца 150 гадоў з дня нараджэння Слугі Божага ксяндза біскупа Зыгмунта Лазінскага, ураджэнца вёскі Барацін

Праз некаторы час пасля смерці Зыгмунта Лазінскага пачынаецца збор неабходных для яго беатыфікацыі (надання асобе за асабліва праведнае жыццё пасмяротнага тытула «блаславёны») дакументаў. Але толькі 2 красавіка 1993 года папа Ян Павел ІІ пацвярджае гераічнасць цнотаў біскупа.

Ад той пары ў дачыненні да Зыгмунта Лазінскага мы кажам “Слуга Божы” і звяртаемся праз яго заступніцтва з малітвай аб патрэбных ласках. Да слова, нямала людзей іх ужо атрымалі. У 1932 годзе праз такую матчыну малітву дзесяцігадовы хлопчык Зыгмунт Лянкевіч з-пад Пінска, які знаходзіўся пры смерці, неспадзявана для ўсіх поўнасцю паправіўся. Аздараўленне ад астмы (на здзіўленне ўрачам аднойчы яна проста знікла) атрымала праз заступніцтва Слугі Божага ў 1935 годзе і сястра Матыльда Дыжэўская.

Пастаянна маліўся да яго таксама кардынал Казімір Свёнтак, дарэчы, выпускнік Пінскай духоўнай семінарыі: “Са мной быў той, да каго я заўсёды мог пайсці з бядою і радасцю, быў мой даўні дарадца і прыяцель – Слуга Божы Зыгмунт Лазінскі. Вы не ўяўляеце, колькі разоў самым цудоўным чынам біскуп Лазінскі дапамог мне… Гэта магутны заступнік”.

Любячае сэрца Святара. 5 чэрвеня спаўняецца 150 гадоў з дня нараджэння Слугі Божага ксяндза біскупа Зыгмунта Лазінскага, ураджэнца вёскі Барацін

Сапраўды, святасць – гэта не німб над галавой, а калі ад жыцця чалавека нават праз дзесяцігоддзі, а то і стагоддзі, іншым стае святлей і цяплей. Так і Слуга Божы ксёндз біскуп Зыгмунт Лазінскі пакінуў нам сваю бязмежную любоў і нязгаснае святло веры.

Любячае сэрца Святара. 5 чэрвеня спаўняецца 150 гадоў з дня нараджэння Слугі Божага ксяндза біскупа Зыгмунта Лазінскага, ураджэнца вёскі Барацін

Падрыхтавала Марына КАЗЛОВІЧ
Шчырая падзяка курыі Пінскай дыяцэзіі і асабіста кс. Андрэю Рылку за прадастаўленыя фота і інфармацыю

 
 
Чтобы разместить новость на сайте или в блоге скопируйте код:
На вашем ресурсе это будет выглядеть так
З біяграфій знакамітых людзей, жыццёвы шлях якіх прайшоў праз Карэліччыну, можна сабраць шматтомнае выданне. Адным з іх было наканавана ўславіць
 
 
 

РЕКЛАМА

Архив (Разное)

РЕКЛАМА

© 2004-2020 21.by
Яндекс.Метрика